21. Ile godzin dodatkowych zajęć rewalidacyjnych może otrzymać uczeń z orzeczeniem?
Obecnie jest to jedna z najbardziej kontrowersyjnych kwestii, poruszanych przez rodziców. Nowe przepisy, podobnie jak dotychczasowe, nie podają ścisłych reguł w tym względzie, pozostawiając decyzję o wymiarze godzinowym pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej w szkole w rękach dyrektora. W praktyce dyrektor będzie podejmował te decyzje w zależności od środków przyznanych przez organ prowadzący.
I tak, według nowych przepisów, wymiar godzin, w którym realizowane będą poszczególne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, podobnie jak formy, sposoby i okres udzielania tej pomocy, są ustalane przez dyrektora przedszkola lub szkoły na podstawie zaleceń zespołu. Zespół z kolei określa jedynie formy, sposoby i okres udzielania uczniowi pomocy, kierując się przy tym zaleceniami zawartymi w orzeczeniu lub opinii. Natomiast przy ustalaniu wymiaru godzin, w którym realizowane będą poszczególne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, nowe przepisy obligują dyrektora do uwzględniania godzin do dyspozycji dyrektora szkoły, o których mówi Karta Nauczyciela.
Podstawa prawna: par. 20 i par. 21 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2010 nr 228 poz. 1487)
Wymiar godzin zapisany jest w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym (dla uczniów z orzeczeniem) lub w karcie indywidualnych potrzeb ucznia
Podstawa prawna: par. 21 ust. 3 i par. 27 ust. 2 punkt 6 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2010 nr 228 poz. 1487)
Nowe przepisy o pomocy psychologiczno-pedagogicznej zawierają zamknięty katalog form udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i w przedszkolu. W szkole pomoc ta może być udzielana w formie:
- klas terapeutycznych
- zajęć rozwijających uzdolnienia (godzina trwa 45 minut, liczba uczestników zajęć wynosi do 8)
- zajęć dydaktyczno-wyrównawczych (godzina trwa 45 minut, liczba uczestników zajęć wynosi do 8)
- zajęć specjalistycznych (godzina trwa 60 minut): korekcyjno-kompensacyjnych (dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się; liczba uczestników zajęć wynosi do 5), logopedycznych (liczba uczestników zajęć wynosi do 4), socjoterapeutycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym (dla uczniów z dysfunkcjami i zaburzeniami utrudniającymi funkcjonowanie społeczne; liczba uczestników zajęć wynosi do 10)
- zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu w przypadku uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych
- porad i konsultacji
natomiast w przedszkolu przewidziane są dwie formy:
- zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym (przeznaczenie, czas trwania i liczba uczestników jak wyżej)
- porad i konsultacji
Podstawa prawna: par. 6 ust. 1 i 2, par. 8 – par. 12, par. 13 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2010 nr 228 poz. 1487)
W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się prowadzenie zajęć specjalistycznych w czasie krótszym niż 60 minut, zachowując ustalony dla ucznia łączny czas tych zajęć.
Podstawa prawna: par. 13 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2010 nr 228 poz. 1487)
Uwaga: Niektóre gminy, zwłaszcza większe, tworzą lokalne zasady organizacji roku szkolnego i w nich precyzują, ile godzin dodatkowych zajęć może uzyskać uczeń z orzeczeniem. Niekiedy prowadzi to do nadmiernej standaryzacji i zapominania o konieczności realizowania przez szkołę zaleceń zawartych w jednostkowym orzeczeniu.